 |
| Foto cedida por Nelly de Moreda. |
DESPIDIÉNDOSE
"Han tenido la atención de
visitarnos despidiéndose de nosotros los soldados de esta provincia Ramón
Penabad y Modesto Flores, de San Miguel de Reinante; Juan, José y Antonio
Rodríguez y Belarmino Iglesias, de Santiago de Reinante; el cabo Antonio Otero
y el Soldado Francisco Edrosa, de San Pedro de Benquerencia; Antonio Vega
Villaamil, de San Justo de Cabarcos; Tomás Barreira, de San Cosme; y Leandro
Villarino Canto de Cillero de Mariñaos.
Que la suerte les acompañe a
todos."
Isto saía publicado en El Norte de Galicia
o día 16 de agosto de 1921, pronto sentimos a curiosidade de saber qué destino
levarían tan atentos mariñáns, se quedarían na península ou irían destinados a
África (que así era como se clasificaba, en primeiro termo, o destino para
facer a "mili" no exército de terra, en tempos non moi remotos).
Non nos fixo falta camiñar moito,
apartando a vista do recadro da nosa noticia, simplemente dando unha ollada á páxina enteira, comprobamos que ese día o tema militar acapara a portada do
periódico e polo relato que fai, a
cidade enteira vive una xornada de patriotismo, adhesión e empatía co Exercito.
"Momentos de verdadera emoción en Lugo.
La despedida tributada a la fuerzas fué una
imponente manifestación de patriotismo"
Tres días antes a autoridade militar
de Lugo, remitiu escrito ao alcalde comunicándolle a partida, e este escribiu
un bando que fixo colocar nun dos lugares mais céntricos da cidade, pedindo que " el
acto de despedida sea una grandiosa manifestación de amor a España y de cariño
a los valientes soldados."
Foron despedidos no cuartel de San
Fernando por varias comisións cidadás que os agasallaron coa recadación de varias colectas (entregadas
ao xefe do rexemento) e outra composta por distinguidas damas lucenses, las
cuales les repartieron tabaco, medallas y escapularios.
Despois de vibrantes discursos patrióticos saíron en formación polo centro da cidade dirixíndose á estación do tren..." y un público numeroso victoreaba sin cesar a las tropas."
Despois de vibrantes discursos patrióticos saíron en formación polo centro da cidade dirixíndose á estación do tren..." y un público numeroso victoreaba sin cesar a las tropas."
Na estación foron despedidos tamén
por numeroso e emocionado público de todas as clases sociais,
emoción que se desbordou á hora de arrancar o tren aos acordes de la
Marcha Real executada pola Banda del Regimiento.
Era o domingo 14 de agosto de 1921,
o Rexemento de Infantería Zamora nº 8 partía para África por ferrocarril as
17:34 horas, e con el os nosos veciños e outros moitos lucenses... MARCHABAN
PARA A GUERRA DE AFRICA!!!.
Un mes antes o exército español en África
sufriu, ao mellor a derrota máis amarga da súa historia con mais de 12.000 mortos
segundo os historiadores, ... Pero iso é outra historia; outra historia, que
coa perspectiva dos anos trocaría o patriotismo, o triunfalismo e a emoción en
indignación, vergoña e dor.
Hoxe a información está ao alcance
de todos. “Guerra de África 1921”,
“Guerra del Rif”, “Desastre de annual”, Abd El-Krim, “Batalla de
Alhucemas”.
Traballo de Campo de Faustino González Recalde
Toda a vida se ten escoitado no pobo a lenda de Vilacha, o pequeno pobo precedente do noso que deixou de existir tras un asolagamento.
Este rumor era alimentado ano tras ano tras temporais no mar que destapaban restos de árbores, atribuindo esta aparición ao antigo pobo de Vilacha.
Os temporais dos ultimos invernos destaparon tesouros moi importantes para o pobo dende pezas da época romana ata cousas tan significativas como a turbeira na Arealonga, vestixio do que foi un bosque no seu día.